முளைத்த இரு கைகள்.

சிற்பி அழகாக ஒரு சிலையை வடித்துக்கொண்டிருந்தான்.   ஹொய்சாளர் காலத்தில்  கைதாலா எனும் சிற்றூர் அவர்களது தலைநகராக விளங்கியது. 

அங்கு ஆண்ட அரசன் மச்சராச்சையா  அந்த இடத்தில் ஒரு மஹாவிஷ்ணுவின் கோயிலைக்கட்ட விரும்பினான் . அப்போது கைதாலா என்ற இடத்தின் பெயர் கிரீடனகிரியாக இருந்தது .அதற்கென்று ஒரு சிற்பியைத் தேடியும்  கண்டு பிடித்தான் . ஜனகாசாரி என்ற சிற்பி  மிகப்பொறுமையுடன் தன் வேலையைச்செய்து முடிப்பார் .  அந்தச்சிற்பிதான் மச்சராச்சையாவுக்கும்  அழகிய சென்னகேசவர் சிலையைச்செய்ய ஒப்புத்துக்கொண்டான் .

அழகிய சிலை தயாரானது . அதன் கண்கள் மட்டும் கடைசியில் திறப்பார்கள். கண்கள் திறப்பதற்குமுன் தன் சிலையைக்காட்ட அங்குச்சிற்பியின்  மகன்  வந்தான் , 

"தந்தையே  இந்தச்சிற்பக் கல்லில்  குறை இருக்கிறது . ஆகையால் இந்தச்சிற்பம் கோயிலுக்கு உகந்ததாகாது "  என்று ஒரு குண்டைத்தூக்கிப்போட்டான்.

மகனின் சொல்லைக்கேட்டு தந்தை கோபிக்காமல் அந்தக்கல்லை ஆராய்ந்தார்.  மகன் சொன்னது  போலவே அதில் குறை இருந்தது .ஆகையால் மனம் வருந்தி தன் தவறுக்குப்பிராயச்சித்தமாக  வாளை எடுத்துக்கொண்டு தன் கைகளை வெட்டிக்கொண்டார்

மகனும் மன்னனும் பதறிப்போனார்கள் . 

ஆனால் சிற்பி தன் மகனின் உதவியோடு   மற்றொரு கல்லைத்தயார் செய்தார்.  பின் ஒவ்வொரு அங்கமும் விவரித்து தன் மகனின் மூலம் அதைச் செய்ய வைத்தார் . மகனும் தந்தையின் ஆலோசனியிருந்து ஒரு இம்மியளவு கூட மாறவில்லை. 

சிலை முடிந்து சென்ன கேசவர் தயாரானார் . கண்கள் திறக்க வேண்டிய  வைபவத்தில் ஒரு ஆச்சரியம் நடந்தது .  சிற்பியின் வெட்டப்பட்டக்கைகளின் இடத்தில் இரு கைகள் முளைத்தன.   ஆஹா   என்ன இது !

சிற்பியின் வெட்டப்பட்டக்கைகள் திரும்பவும் முளைத்துவிட்டனவே  பெருமாளின் கருணையே கருணை !

எல்லோருக்கும் ஒரே குஷிதான் . எல்லோரும் அந்தச்சக்தி வாய்ந்த சென்னகேசவரை ஒருமைப்பட்டு வணங்கினர் . ஶ்ரீதேவியும் பூதேவியும் இரு பக்கங்களில் இருந்து சேவை சாதிக்க நடுவில்

 ஶ்ரீ சென்னக்கேசவப்பெருமாள்  அழகான கருட  பீடத்தின் மீது  மூன்றடி  உயரத்தில்  நின்றபடி ஆசி வழங்குகிறார் அருகில் வேறொரு கோயிலும் உள்ளது .அதுதான்  ஶ்ரீ கங்காதரேஸ்வரர்   கோயில் .  சென்னகேசவர் கோயிலைக் கட்டியவர் இதையும் கட்டியிருப்பாரோ  எனத்தோன்றுகிறது ,

 ஏனென்றால்  ஶ்ரீ சென்ன கேசவகோயிலைப்பற்றிய குறிப்புகள்  அதன்  காலம்  எல்லாம் ஶ்ரீ கங்காதரேஸ்வரர் கோயிலில் வைக்கப்பட்டுள்ள கல்வெட்டுகளால்  தெரிய வருகிறது .

எல்லாவருடங்களும் இங்கு விழா நடக்கும்   . அத்துடன்  மார்ச் மாதம்  நடக்கும் ஆண்டுவிழா மிகச்சிறப்பாக நடக்கும் . கர்நாடகாவில் இருக்கும் கோயில்களில் இதுவும் மிகச்சிறந்த கோயிலாக விளங்குகிறது 

சன்னல் வழியே பார்

எல்லா காளி கோயில்களிலும் பக்தர்கள் போனால் காளியைக் கர்பக்கிரஹத்தின்  அருகில் சென்று தரிசிக்க முடியும் .ஆனால் ஹிமாசலப் பிரதேசத்தில்  இருக்கும்  காளிக்கோயில் மிக வித்தியாசமாக ஆனது . அந்தக்கோயில் இருக்குமிடம்  ஷர்ஹான் என்ற 

கிராமம் . இயற்கையின் எழில் சூழ ஒரு குன்றின்மேல்   வெகு அழகாக அமர்ந்து  அருள்புரிகிறாள் அந்தக்காளி .  அவளை 'பீம்காளி' என்று அழைக்கிறார்கள். நான் கூட  அந்தக்காளியைப் பீமன் பூஜித்திருப்ப்பார்  அதனால் அந்தப்பெயர் வந்திருக்குமோ என நினைத்தேன் .

 என் நினைப்பும் உண்மையாகவே  இருந்தது . பாண்டவர்கள் இங்கே தங்கியிருந்ததாகவும் அப்போது பீமன் இந்தக்காளியைபிரதிஷ்டைச்செய்து  பூசித்ததாகவும்  சிலர் சொல்லுகிறார்கள்.

     பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில்  பீம்கிரி என்று ஒருவர்  வழக்கம் போல் காலை மலைப்பகுதியில் நடந்துக்கொண்டிருக்க  அவர் காலடியில் ஒரு காளியின் சிலை தட்டுப்பட்டது . அதை மிக ஆர்வத்துடன் எடுத்து தன் வீட்டிற்குக் கொண்டு

வந்தார் .பின் அதற்கென்று ஒரு கோயில் கட்டி   காளியைப்பிரதிஷ்டைச் செய்தார் .பின் தினசரி பூஜைக்கும்  ஏற்பாடு செய்து தானும் அங்கு முழுநாளும் சேவை செய்ய   ஆரம்பித்தார் . பீமகிரி அந்தக்காளியைப் பிரதிஷ்டடைச்செய்ததால் எல்லோரும் 

அந்தக்கோயிலை  'பீமகிரி காளி  'என்று அழைத்தனர் . 

இங்கு வரும் பூசாரி  சிவப்புத்தொப்பியை அணிந்துக்கொள்கிறார்.அத்துடன்  அவர்   உடையும் சிவப்பு வர்ணமாக இருக்கிறது .அவர்  நேர் வழியாக வராமல்  கோயிலிருந்து வரும் ஒரு சுரங்கப்பாதையில் நுழைந்து   காளியிடம் வருகிறார் . பின்னர் பூஜை முடித்தப்பின்

அதே சுரங்கப்பாதை  வழியாக வெளியே வந்துவிடுகிறார். இப்படிச்செய்வதுதான்   முறை  என்று அங்கிருக்கும் ஒரு பெரியவர் சொன்னார். 

 பீம்காளியைப் பார்க்க பக்தர்கள் கருவறைக்கு சிறிது  தூரத்தில்  அமைத்திருக்கும் ஒரு சன்னல் அருகே வரிசையாக நிற்கிறார்கள் .  பின் சன்னல் வழியாகத்தான்  அந்தக்காளியைத் தரிசிக்கவேண்டும் காளியைப்பார்க்க சிவப்பு  தொப்பி அணிந்துக்கொண்டுதான்

வரவேண்டும் . காளி அப்படியே ரக்தவண்ணமாக அமர்ந்திருக்கிறாள்.கண்கள் முழித்தபடி  உருண்டையாக  இருக்கின்றன   நாக்கும் வெளியே நீட்டிகொண்டிருக்கிறது சன்னல் வழியாகப்பார்ப்பதால்  நேரில் அருகில் நின்று பார்ப்பது போன்று தெளிவாக இல்லை .

ஏன் அருகில் செல்லக்கூடாது என்று பலரைக்கேட்டேன் .ஆனால் விடை சரியாகக்கிடைக்கவில்லை . சிலர்  காளியின் சக்தி மிகவும்  அதிகமானதால்  நேரில் நம்மால் தாங்கிக்கொள்ளமுடியாது என்கின்றனர் 

இந்தக்காளியின் அருகில்  200 ஆண்டுக்ளுக்கு முன்  பிரதிஷ்டை செய்த காளியும் இருக்கிறாள். அவள் தான் பீமன் பூஜித்த காளியாக இருக்கலாம் . அவள் அருகில் இந்த பீம்காளி  எட்டுக்கரங்களுடன்     அருள் புரிகிறாள் .

இங்கு வரும் பக்தர்கள்  சிவப்பு அங்கியை வாங்கி காளி மேல் சார்த்த கொடுக்கின்றனர் .பக்தர்களின் எல்லா கோரிக்கைகளும் நிறைவேற்றிவைக்கிறாளாம் இந்த  பீம்காளி  

அப்பர் சுவாமிகள்

அப்பர் சுவாமிகள் முதன் முதலில் சமணத்தில் இருந்தார் ,  ஆனால் அவருக்கு
வந்த தீராத வயிற்றுவலியைத் தீர்த்தருளியது  அந்தச்சிவபெருமானே.   அவர்
பாடிய முதல் பதிகம் இதைத்தெரிவிக்கிறது .

"நெஞ்சம் உமக்கே இடமாக வைத்தேன் " என்றும்

"உன் நாமம்  என் நாவில்  மறந்தறியேன் " என்றும்  சிவபெருமானை அழைத்து
உறுதியாகக்கூறுகிறார்

அவருடைய பக்தியைப்பார்த்து  திருபைஞ்ஞீலியில்  பசியுடன் இருந்த
அப்பருக்கு சிவபெருமானே பொதி சோறு கொண்டு வந்து  அவரது
பசியைத்தீர்த்தார்.   பல பாடல்களால் சிவபெருமானைப்புகழ்ந்த  அப்பருக்கு
ஒரு சமயம்  கயிலைமலைத்தரிசனம் செய்ய ஆசை வந்தது . தள்ளாத வயதுதான் ஆனாலும்   மனதில் ஒரு உறுதி  இருந்தது தீர்த்தயாத்திரைப்போல்  கிளம்பிவிட்டார் .பல
ஆன்மீகப்புகழ் வாய்ந்த ஸ்தலங்கள் சென்றப்பின் காசி வந்துச்சேர்ந்தார் .
அங்கு அருள் புரியும் விசுவநாதரைக்கண்டு  மனம் பரவசமுற்று " அப்பா
கயிலைக்கும் வந்து நான் உன்னைக் காண வேண்டும் எனக்கு அருள் புரி" என்று
மனதார வேண்டிக்கொண்டார்   நடக்க நடக்க உடல் ஒத்துழைக்காமல் தளர்ந்தது .
தன் உயிர் போனாலும் பரவாயில்லை கயிலைக்குப்போகத்தான் வேண்டும் என்ற மன
உறுதி மேலோங்கியது.
நடக்க முடியவில்லை .குழந்தைப்போல்  தவிழ்ந்தபடி செல்ல ஆரம்பித்தார். அவர்
எலும்பு தேய ஆரம்பித்தது . அவர் பக்தியைக்கண்டு வியந்தார் பரமேஸ்வரன் .
அவர் படும் பாட்டைக்காண இயலாமல்  தானே நேரில் வந்துவிட்டார்.

"அப்பர் பெருமானே ! நீ நேரே திருவையாருக்குச்செல்லவும் .அங்கு நான்
கயிலை க் காட்சியை உனக்குத்தெரியவைத்து  தரிசனம் தருகிறேன் " என்றார்.

அதேபோல் அவருக்கு தரிசனமும் கிட்டியது . பல வருடங்கள் இந்தப்பூவுலகில்
இருந்து பல பதிகங்கள் இயற்றிபாடவேண்டும்  என்பதே அந்தச்சிவனுடைய
விருப்பமாக இருந்திருக்க வேண்டும் ஆகையால் தானோ என்னவோ
அவருக்குக்கயிலைக்காட்சியைத் திருவாருரிலேயே  முடித்துக்கொடுத்துவிட்டார் அந்த ஈசன் .

அப்பருடைய  இறுதி நாட்களில்  அவர் திருப்புகலூரையே  தன் இடமாகக்கொண்டு
வாழ்ந்தார் .தன் இறுதி மூச்சு முடிவது தெரிந்து  " புண்ணியா உன்னடிகே
போதுகின்றேன் " என்று பதிகம் பாடியபடியே சிவனுடன்  இரண்டறக்
கலந்துவிட்டார் .

அப்பர் தொண்டுக்கென்றே பிறந்தார் . அடக்கமாக தொண்டைச்செய்தார்
.புகழுக்காக அவர் ஒருபோதும்  செய்ததில்லை அவர் வாழ்க்கையில் பரமேஸ்வரன்
பல அற்புதங்களை  நிகழ்தியிருக்கிறார் .   திருஞான சம்பந்தர்  ஒருசமயம்
திருபூந்துருத்திக்கு முத்துப்பல்லக்கில்  விஜயம் செய்த போது அப்பர் அந்தச்சிவிகையைத்தன்
தோளில் சுமந்து  வீதி வலம் வந்தார் .அதைத்தன் பாக்கியமாகவே கருதினார்
அவர் .

அப்பர் என்ற பெயர் ஆளுடையபிள்ளையாரால் அளிக்கப்பட்டது . அப்பருக்கு ஏன்
அந்தப்பெயரை அவர் கொடுத்தார் ? திருஞ்சானசமபந்தருக்கு ஞானப்பால் ஊட்டிய
உமையம்மை  சம்பந்தருக்கு அம்மையாகிறாள் .அதனால் சிவபெருமான்
சம்பந்தருக்கு அப்பனாகிறார்.  அந்த அப்பன் என்ற பெயரைக்கொடுத்து  திருநாவுக்கரசரை
மேலும்  உயர்வாக்க ஆளுடையபிள்ளையார் அந்தப்பெயரைக்கொடுத்து விளித்தாராம்

அப்பரும் , திருஞானசம்பந்தரும்  சேர்ந்து    பல புண்ணியஸ்தலங்கள்  சென்று
பல பாடல்கள் . பதிகங்கள் இயற்றியதில் தமிழகம்  எங்கும் சிவநாமம்
ஒளிர்ந்தது

ஆரிய வைசியர்களின் குலதெய்வம்

பார்வதி தேவியின் அவதாரமான ஸ்ரீ கன்னிகாபரமேஸ்வரியே  ஆரிய வைசியர்களின் குலதெய்வமாகப் போற்றப்படுகிறாள். இவளை  ஸ்ரீ வாசவி கன்னிகா பரமேஸ்வரி என்றும் அழைக்கிறார்கள். வாணிபத்துடன்  தர்மசிந்தனை மேலோங்க  பண்பும்  கலாச்சாரமும் வழுவாமல் நன்னெறியுடன்  வாழ்ந்து வரும் ஆரிய வைசியர்களுக்கு எல்லாமே இந்த வாசவி என்ற கன்னிகாபரமேச்வரி தெய்வம் தான்

நான்  அருள்மிகு  திரு மாசாணியம்மன் கோயில் போக  பொள்ளாச்சி போயிருந்தேன்  .அப்போது கன்னிகா பரமேஸ்வரி ஆலயமும் அங்கு இருக்கிறது என்று மக்கள் சொன்னார்கள் ,கரூரிலும் இந்தத்தேவியின் கோயில் உள்ளது

அம்மன் இங்கு    மிக  பெரிய உருவத்துடன் தெற்குப்பார்த்து நிற்கிறாள்.

வாயிலில் இரு துவாரபாலகிகள் உள்ளனர் .இந்தக்கோயிலின்  நவகிரஹங்கள்  தாமரைவடிவபீடத்தின் மேல் அமர்ந்திருக்கின்றனர் .சுற்றி இருக்கும் சுவரில்

பல சிற்பங்கள் கதை வடிவில்  சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.  அதில் வள்ளி கல்யாணம்  ,சீதா கல்யாணம் மிகவும் அழகாக காட்சியளிக்கின்றன.

 

சென்னையிலும் கொத்தவால் சாவடியில் கன்னிகா பரமேச்வரியம்மனைக்காணமுடிகிறது 

ஆடி மாதமும்  பின் நவராத்திரியும் இங்கு மிக விசேஷமாக கொண்டாடப்படுகிறது ,

கன்னிகாபரமேச்வரிஅம்மனுக்கு வாசவி என்ற பெயர்  எப்படி வந்தது?

ஒரு சமயம்  பரமேஸ்வரி  நந்தி  பகவானுக்குச்சாபம்    தரும்  சூழ்நிலை ஏற்பட

நந்திபகவானும் பார்வதிதேவிக்கு  சாபமிட்டார்

 

தான் கங்கையில் நீராடிவிட்டு   பின் திரும்பிய நந்திபகவான்  ஈசன் முன் நின்று

நடனமாடினார் .அருகில் அம்ர்ந்திருந்த பார்வதிதேவியைக்கவனிக்கவில்லை .

தன்னை அலட்சியம் செய்ததாகக்கருதிய தேவி நந்திக்கு பூலோகத்தில்

மானிடராகப்  பிறக்க  சாபமிட்டாள் . நந்திபகவானும் தான் செய்யாத தவருக்குச்சாபமா என்று வருந்தி சிவனிடம் தானும் சாபம் கொடுக்கும் வரனைப்பெற்று  பார்வதிக்கும்  பூலோகத்தில் பெண்ணாகப்பிறக்க  சாபமிட்டார் /

 

இதனால் இருவருமே  மன்னர்   குஸுமரேஷ்டிக்கு இரட்டை  குழந்தைகளாகப்பிறந்தனர்  . அந்தப்பெண்ணிற்கு வாஸவாம்பாள் எனப்பெயர்

வைத்து பின் வாஸவி என்றும் அழைத்தனர் .ஆண்குழந்தை விரூபாஷன் என்ற 

பெயருடன் வளர்ந்தான் பெண்னிற்கு மணப்பருவம் வந்தது  அண்டை நாட்டு விஷ்ணுவர்த்தனன் {முற்பிறவியில்  ஒரு கந்தர்வன் } வாஸவி மேல் காதல் கொண்டு  அவளை மணக்க சம்மதம் கேட்டான்

குஸுமரேஷ்டி தான் கடைப்பிடிக்கும் வைச்யதர்மப்படி  ஒரு  மன்னனுக்குப்பெண்

தரக்கூடாது என்பதால் மறுத்தான் இருப்பினும் பலரிடம் ஆலோசனைக்கேட்டான் .

முக்கால்வாசி மக்கள்  பெண் கொடுக்கலாம் என்றனர்,சிலர்  இதை எதிர்த்தனர்,

இதனால் குழப்பம் ஏற்பட்டு பலர் நாட்டைவிட்டுச்செல்லத்திடங்கினர்.

 

எல்லா நிழ்வுகளுக்கும்  தானே காரணம் என்று நினைத்து மிக வருத்தமுற்றாள்

வாஸுகி . .பின் அதற்குப் பரிகாரமாக தீக்குளிக்க முடிவு செய்தாள்.

 

கோயிலினுள் பெரிய அக்னிகுண்டத்தை வளர்த்து  அதில் அக்னிப்பிரவேசம் செய்தாள். இதைப்பொறுக்காமல் அவளுடன் பலரும் அக்னியில் குதித்தனர் 

அவர்கள் எல்லோரும் முக்திநிலை அடைந்தனராம்.  வாசவியைக்காதலித்த

விஷ்ணுவர்தனனும் தலை வெடித்து இறந்துப்போனான்,    அவனது  மகன்   ராஜராஜ நரேந்துரன் தன்   தந்தையின் ஆத்மசாந்திக்காக   தன் ராஜ்யம் முழுவதும் அளித்து தகுந்த பரிகாரம் தேடிக்கொண்டானாம் பின்னர் நித்யகன்னியான

வாசவி  ,   .ஸ்ரீ வாசவிகன்னிகா பரமேச்வரியாக  மாறி ஆரிய வைசியர்களின்

குலதெய்வ்மாக ஆசி புரிந்து வருகிறாள்

 

இன்றும் கொத்துவால் சாவடியில் வாசவி அம்மன்  அக்னிபிரவேசம் செய்வதுப்போல் கன்னிகாபரமேச்வரி அம்மன் கோயிலில் நடைப்பெறுகிறது .  மஞ்சளில் அம்மன் செய்து அக்னியில் பிரவேசிக்கச்செய்து அத்துடன் முழுத்தேங்காய் கொப்பரைகளையும்  போடுகிறார்கள் நவாராத்திரியின் பத்தாவது  நாள் கன்னிகா பரமேச்வரி மகிஷாசுரமர்த்தனியாக  பல அடிகள் உயரமான விமானத்தில் எழுந்தருளி

வீதி வலம் வந்து பக்தர்களுக்கு அருள் புரிகிறாள். கேட்டது கொடுக்கும்

மிகச்சக்தி வாய்ந்த தேவி இவள்

மாவு அரைத்த பாண்டுரங்கன்

கும்பகோணம் அருகில் இருக்கும் கோவிந்தபுரத்தில் மிக அழகாக  அமைந்த விட்டலனது கோயிலுக்கு இன்று வெள்ளிக்கிழமை  காலை மிகச்சிறப்பாக கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது பக்தர்கள் கஷ்டத்தைப்பார்த்து உடனே ஓடோடி வந்து உதவும் பாண்டுரங்கனை மிகவும் எளிதாக நாமஸ்மரணையினால்   நாம்  அடைந்துவிடலாம் . பண்டரிபுரம் போனால் ஆகாயம் முழுவதும் 'விட்டல  விட்டல' என்ற நாமமே எதிரொலிக்கும் .அதுவும் ஆஷாட ஏகாதசியன்று கேட்கவே வேண்டாம் . நாம் அந்த  நாமத்திலேயே

மூழ்கிவிடுவோம்  

 

அந்த விட்டலனை  நினைக்கும் போது எனக்கு ஜனாபாயி என்ற பக்தையின் ஞாபகம் வருகிறது .பண்டரிபுரத்தில் வசித்து வந்த அவளுக்கு உறவினர் என்று ஒருவருமில்லை .பெற்றோர்களுமில்லை.   அவளுக்கு நாமதேவர் தன் வீட்டில் இடம் கொடுதிருந்தார் .அங்கு அவள் வரும் பக்தர்களுக்கும் சாதுக்களுக்கும் சேவை செய்து வந்தாள் .சேவை செய்யும் நேரம் போக மற்ற நேரங்களில் விட்டலனைக்குறித்து பல 'அபங்க்'  பாடி அவனையே மனதுக்குள் நிறுத்திக்கொள்வாள்.அவள் உடல் .மனம் எல்லா இடத்திலும் பாண்டுரங்கனே

வியாபித்திருந்தான் .

 

ஒருநாள்  சாதுக்களின் துணிகளைச் சந்த்ரபாகா நதிக்கரையில் தோய்க்க எடுத்துபோனாள்.   உடைகள் அதிகமாக இருந்தது .ஜனாபாயி உடலில் அத்தனை சக்தியுமில்லை . பார்த்தார் பாண்டுரங்கன் . தன் பக்தை கஷ்டப்படுவதைப்பார்க்க இயலாமல்  தானும் ஒரு பெண்போல் தோய்க்குமிடத்தில் வந்து அவளுக்குத்தோய்த்து  உதவினான் .

 

சாதுஜன சேவை பாண்டுரங்கனுக்கு மிகப்பிடித்த ஒன்று . ஜனாபாயி தன்

வாழ்க்கை முழுவதும் சேவைக்காகவே அர்ப்பித்துக்கொண்டதால் அந்தப்பரந்தாமன்

மனமகிழ்ந்து அவளுக்குச்சேவை செய்கிறான் பாருங்கள்  .என்ன கருணை !

 

மற்றொரு சம்பவம்....... . பாண்டுரங்கன் பிரசாதத்திற்காக அரிசியை மாவாக்க

வேண்டியிருந்தது. அந்தக்காலத்தில் மிக்சி இல்லை. கையினால் அரைக்கும்

கல் இயந்திரம் தான் இருந்தது . அதன் கைப்பிடியைப்ப்டித்துக்கொண்டுஅதைச்

சுற்ற வேண்டும் .ஒவ்வொரு பிடியாக அரிசியையும் உள்ளே போட்டு  அரைக்க

வேண்டும் . பொறுப்பானா பாண்டுரங்கன் ! ஓடோடி வந்தான் தானும் அந்த

மர கைப்பிடியைப்பிடித்தபடி மாவு ஆட்டினான் .ஜனாபாயின் இந்த்சேவையினால்

மனம் மகிழ்ந்துப்போனான் அவன் . தன் மார்பில் அலங்கரித்த கௌஸ்துபமணி

மாலையை அவளுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தான்

 

 மறுநாள் காலை கோயில் கதவு திறக்கப்பட்டது . அர்ச்சகர் உள்ளே நுழைந்து

"  ஐயோ இது என்ன சோதனை ?பண்டரிநாதனின் கௌஸ்துபமணி மாலை காணவில்லையே!  யார் எடுத்து  சென்றார்?" என்று பதட்டத்துடன் கத்தினார் அங்கிருந்த பலரைச்சோதனையிட்டனர் .

"இதோ இங்கிருக்கிறது .வாருங்கள் .ஜனாபாயிடம் இந்த மாலை இருக்கிறது .

என்று ஒருவர் செய்தி  சொல்ல எல்லோரும் அவள் அருகில் ஓடினர்

 

ஜனாபாயின் கழுத்தை அந்தக்கௌஸ்துபமாலை அலங்கரித்திருந்தது .

 

கண்ணன் தான் கொடுத்தான் என்று சொன்னால் யார் நம்புவார்கள்?

 

'ஜனாபாய் தான் திருடிவிட்டாள்' என்று அவளை மன்னர் முன் அழைத்துபோனார்கள்.

அவள் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பாகி அவளை கழுகுமரத்தில் ஏற்றும்படி கட்டளைப்பிறந்த்து ,

ஜனாவும் சந்தோஷமாக அதை ஏற்றுக்கொண்டாள் .

ஆனால் நடந்தது என்ன?

கழுகமரத்தில் ஏற்றும் சமயத்தில்  கழுகுமரம் தீப்பற்றி எரிந்தது.பின் சாம்பலாகியது.

 

ஜனாபாய் நிரபராதி என நிதரிசனமாகத்தெரிய எல்லோரும் இது அந்த விட்டலனின் 

லீலை என்று புரிந்துக்கொண்டு எல்லோரும்  ஜனாபாயை வணங்கினர் 

 

ஜனாபாய் பாடிய 'அப்ங்க்' பஜனைகளை பாண்டுரங்கன் எழுதிவைத்துக்கொண்டது 

பாண்டுரங்கன் மேல் அவளின் தீவிர பக்தியை எடுத்துக்காட்டுகிறது 

 

''விட்டல விட்டல ,  பாண்டுரங்க விட்டல " 

கோகுலத்தில் கண்ணன்

கண்ணன் என்றவுடனேயே நமக்கு கோகுலமும்  பிருந்தாவனமும் ஞாபகத்திற்கு வந்துவிடும் .எனக்கு இங்கு பலதடவைகள் போகும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என் பாக்கியம் தான் ,கண்ணன் பிறந்த இடம் ஒன்று ,வளர்ந்த இடம் ஒன்று ,பிருந்தாவனத்தில் கண்ணனை ராதையுடன் காணலாம்  .

வடநாட்டில் ருக்மிணியைவிட ராதைக்குத்தான் அதிக செல்வாக்கு . தெருவில்

ரிக்க்ஷாகாரனும் வழிவிட மணி அடிப்பதில்லை  வாய் நிறைய ' ராதே கிருஷணா'

என்று தான்  சத்தமாக சொல்கிறான் . கோகுலத்தில் பலராமர் கோயில்

உள்ளது அங்குக்குழந்தைக்களுக்கு ஸ்பெஷல் கவனிப்பு . பல குழந்தைகளை

அங்கு அமர வைத்து பிரசாதம் கொடுத்து ஆசீர்வதிக்கிறார்கள்.

பலராமர் போல் பலத்துடன் வீர்யத்துடன் குழந்தைகள் வளருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையால் இதுபோல் செய்கின்றனர் .

கோகுலத்தில் கண்ணன் வெண்ணெய் திருடித்தின்ற இடங்களையும்  நாம்

பார்க்க முடிகிறது இங்கே பசுக்களுக்குப் ப்ஞ்சமில்லை  நாம் நிற்கும்போதே நம்மேல் உரசிய வண்ணம் போகிறது .ஆனால் முட்டுவதில்லை ,

நல்ல ருசியான பாலும்  லஸ்ஸியும் {மோரும்} எப்போதும் கிடைக்கிறது .

 

பிருந்தாவனத்தில் கூட்டம் அலை மோதுகிறது  பொறுமையாக கியூவில் நகர கண்ணன் அருகில் வந்தாலும் திருப்பதி  போல்  உடனேயே நகர்த்திவிடுகிறார்கள்.

ஒரு நிமிடம் தான் கண்ணனைப்பார்க்க அனுமதி . ஏன் என்றால் கண்ணன்

அழகில் பிரமித்து நிற்க திருஷ்டி விழுந்துவிடுமாம் .

 

இந்தக்கண்ணன் சாக்ஷாத் நாராயணனே ! இந்த நாராயணன்  கண்ணனாகப்பிறநத

அழகைப்பார்க்க சிவன் ஆசைப்பட்டார் .கண்ணனைப்பார்க்க ஆசையுடன் வருகிறார்.பரமேஸ்வரனின் உடை தான் தெரியுமே !

புலித்தோலுடன் நீண்ட தாடியுடன் ஒரு முனிவர் போல் வந்து நின்ற சிவனைப்

பார்த்த யசோதை ஒன்றும் புரியாமல் குழம்பிப்பிபோய் நிற்கிறாள்

"கண்ணா கண்ணா' என்று முனிவர் அழைக்கிறார் .யசோதைக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை  இவரைப்பார்த்து குழந்தை பயப்படுமோ என்று அஞ்சுகிறாள் அதே சமயம் முனிவருக்கும்  மரியாதை செலுத்த வேண்டும் .அதனால்  யசோதை அந்த முனிவரிடம்

"என் செல்லம் தூங்குகிறான்  அவனை அணைத்தபடி கொண்டு வருகிறேன் இரண்டு நிமிடங்கள்  தான் பார்க்க வேண்டும் .தூக்கம் கெடாமல் இருக்க வேண்டும் "

 ''அப்படியே செய்கிறேன் "என்று பரமேஸ்வரன் இரண்டுநிமிடங்கள் பார்த்து

மனம் பூரித்து மறைந்துவிடுகிறார்

யசோதைக்கும் வந்தது அந்தப்பரமேஸ்வரனே  என்று புரிந்தது அந்தச்சிவனுக்கே கண்ணனைப்பார்க்க இரண்டு நிமிடங்கள் தான் கிடைத்தது ஆகையால் தான்

பக்தர்களுக்கும் ஒருநிமிடம் தான் பார்க்க அனுமதி .

 

கண்ணனை இங்கே 'பாங்கே பிஹாரி 'என்று மக்கள் அழைக்கின்றனர்

கண்ணன் கை புல்லாங்குழலை ராதையாகவே கருதுகிறார்கள்.

 

தில்லியிலிருந்து சுமார் 147 கிமீ தூரத்தில் இந்த விரஜபூமி இருக்கிறது

எங்கும் ஜே ஜே என்ற கூட்டம்  கண்ணன் ராதை அழகில் நாமும் நம்மை மறந்துவிடுகிறோம் 

சிவன் வில் பெற்ற இடம்

மஹாபாரதத்தில் கர்ணனுக்கு துரியோதனன் நண்பனாகி  அவனுக்கு பரிசாக அங்க
தேசத்தை அளித்தான் .இந்த அங்க  தேசத்திற்கு சம்பா என்ற இடத்தைத்தலைநகராக
அமைத்தான் கர்ணன் ...வட இந்தியாவில் சுல்தான்கஞ்ச் என்ற இடம்  ஒன்று உண்டு.அதன்  அருகே  இந்தத் தலைநகரைக் காணலாம்

இந்தச்சம்பா  என்ற இடத்தில் தான் கர்ணன் கட்டிய கோட்டையை."கர்ணாகர்"
என்ற பெயரில் இன்றும் நாம் காணலாம்.     தற்போது   .இந்தக்கோட்டை மிகவும்
சிதிலமடைந்துள்ளது .
பாகல்பூர் என்ற ஜில்லாவில் தான்  சுல்தான்கஞ்ச் என்ற டவுன் உள்ளது.
.இங்குதான் மிகவும் புகழ்ப்பெற்ற  "அஜ்கெய்பிநாத் மஹாதேவ் ஆலயம் " உள்ளது
.இந்த  மகாதேவருக்கு  கங்கை  நீராலேயே அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது .
இங்கு ஓடும் கங்கைக்கு  ஜாஹ்னவி என்ற பெயரும் உண்டு .இவள்
தெற்கிலிருந்து வடக்கு பக்கம் ஓடுவதால்  இவள் உத்தரவாஹினி ஆகிறாள்.
இங்கு ஓடும் கங்கைக்கு  ஜாஹ்னவிஎன்ற பெயரும் உண்டு .

 ஜாஹ்னு என்ற முனிவர்  ஒரு குன்றின் அருகில் தன் ஆஸ்ரமம்  அமைத்து தன்
சிஷ்யர்களுக்கு வேதம் ஓத பயிற்சி  அளித்து வந்தார் .கங்கையின் பிரவாகத்தினால் அந்தப்பெரிய குன்று பலமுறை   அடிக்கப்பட்டு  அளவில் சிறிதாகியது
இந்தக்குன்றின் மேல்தான்  மகாதேவர் ஆலயம் கட்டப்பட்டது .

சரி....கங்கை எப்படி ஜாஹ்னவி என்ற பெயர் பெற்றாள்?.

ஒரு சமயம் ஜாஹ்னு முனிவர்  தன் தபஸில் தீவரமாக இறங்கி இருந்தார் .அப்போது
பகீரத முனிவர்  தன் முன்னோர்கள் பரமபதவி பெற  கங்கை நதியைச் சிவனது ஜடையிலிருந்து தருவிக்க சிவனை நோக்கி  கடும் தவமிருந்தார் .
சிவனும் மனமகிழ்ந்து கங்கையை ஜடாமுடிலியிலிருந்து பூமிக்கு இறக்கினார்
.அவ்வளவுதான்  ! கங்கை   கட்டுக்கடங்காமல் பூமியில் பாய்ந்தது
தவத்தில்  மூழ்கியிருந்த முனிவர் மேல் கங்கை பாய்ந்தது .எதிர்ப்பாராத
இந்த நிகழ்வால் சீற்றமுற்று கங்கையைத்தன்   சக்தியால்  அப்படியே விழுங்கிவிட்டார் .
பகீரத முனிவர் அங்கு வந்து   கங்கையை வரவழைத்த காரணத்தைக்கூறி
மன்னிப்பும் கேட்டுக்கொண்டார்.பின்னர் கங்கையைத்திருப்பி தரும்படி
வேண்டுகோள் விடுத்தார் .   ஜாஹ்னு முனிவரும்தன் தொடையைக்கீறி  கங்கையை வெளியே விடுத்தார் .ஜாஹ்னு முனிவரிடமிருந்து வந்ததால்  கங்கையும்  ஜாஹ்னவி என்ற பெயர்  பெற்றாள்.

இந்த இடத்தில் இருக்கும் குன்றின்  மேல் இருக்கும்  சிவன்  சுயம்புவாக வந்ததாம் ஆற்றின் நடுவில் இருக்கும் குன்றுக்குப்போக  முன்பு   படகை உபயோகித்து வந்தனர் .ஆனால்
 இப்போது  கரையிலிருந்து   குன்றுக்குச்செல்ல ஒரு பாலம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது .
குன்றின் மேல்  கோயிலைத்தவிர ஒரு மசூதியும் இருக்கிறது இந்த மசூதி இக்தியார் முகமது கில்ஜியில் கட்டப்பட்டது .

சிவனின் ஆலயம் வட  இந்திய பாணியில்  கட்டப்பட்டிருக்கிறது .அவர் "கெய்பிநாத் 'என்ற பெயரில் ஜடாமுடியுடன் காட்சி தந்து அருள் புரிகிறார்.   குன்றின் இருக்கும் குகையில் பல சித்திரங்களைக்காணநமக்கு அஜந்தா .எல்லோரா நினைவு வருகிறது .சுவர்களில் புத்த  சமய சித்திரங்கள்  ராமாயண காட்சிகள்    மகாவிஷ்ணு நரசிம்மர் போன்றவைகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன .

சில இடங்களில் வெறும் கற்தூண்கள் மட்டும் நிற்கின்றன. அங்கு கோயில்
இருந்து பின்னால் அழிந்துபோயிருக்கலாம் .ராமாயணத்தில்  ஜனகரிடம் ஒரு வில் இருந்ததும்   .ஜனகரின் மகள் சீதையின்சுயம்வரம் போது அந்தவில்லை   அனாயாசமாக தூக்கி நிறுத்தி
 உடைத்ததும்  நம் எல்லோருக்கும் தெரியும் அந்த வில்லை வட இந்தியாவில்
"அஜ்கெய்ப் தனுஷ் 'என்கிறார்கள். இந்த வில்லை  இந்தக்குன்றின் மேல்தான் சிவன் இருந்து பெற்றார்.இந்தக்குன்றில் ஜாஹ்னு  முனிவர் இருந்ததாலோ என்னவோ இதற்கு  ஜாஹ்னு கிரி என்று   பெயர் .விசுவகர்மா பிரத்யேகமாக  சிவனுக்கென்று தயாரித்த வில் தான் இது

 இந்த வில் வந்த  காரணம் என்ன?

 நாரதர் தன் கலகத்தினால் இந்திரனைத்தூண்டி விட்டார் .. அதுதான் சிவன்
பராக்கிரமசாலியா அல்லது விஷ்ணுவா?இருவரிலும் யார் பெரியவர் .....
ஹரியா  அல்லது ஹரனா?இதற்கென்று ஒரு போட்டியும் நடத்த விரும்பிய நாரதரின்
எண்ணத்தைப்புரிந்து கொண்டார் ஈசன் .இதற்கென்று ஒரு வில் தயாராயிற்று .வில்லைச்செய்தவர்  தேவசிற்பி விஸ்வகர்மா .அதன் பளு சொல்லமுடியாது.   பல சக்கரங்கள் கொண்ட வண்டியில் தான் அதை ஏற்றி அழைத்துவரமுடியும் .
அந்த வண்டியைத்தள்ள  நூற்றுக்கணக்கானவர் வேண்டும்.   அத்தனை கனம்
..இந்தக்கனத்தைத் தள்ள ஒன்றேகால நாழிகை ஆகுமாம் .நடு நடுவே ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டால் தான் இது முடியும் .ஆனால் பரமேஸ்வரனோ தானே அதை எளிதாகக் தூக்கி நிறுத்திக்கொண்டார்.

போட்டி ஆரம்பமாயிற்று  . ஆனால் விஷ்ணுவிடம் அது போல் வில் இல்லாததால்
அதேபோல் ஒரு வில்லை விசுவகர்மா மகாவிஷ்னுவிற்கும் செய்து கொடுத்தார்  போர் தொடங்கியது .ஆனால்  இருவரும் சளைக்காமல்

 போர்   தொடர  தேவர்கள் போரை நிறுத்துமாறு வேண்டினர் ,மகாவிஷ்ணு பின்னர் அந்த வில்லை ரிசிகா முனிவரிடம் கொடுத்தார் .அவர் பிற்காலத்தில் அதை ஜமதக்னி
முனிவரிடம் கொடுக்க கடைசியில் அது பரசுராமரிடம் வந்தது .
சிவனோ தன் வில்லை  மிதிலை தேச மன்னரிடம் கொடுத்தார் , அது ஏழு தலைமுறையாக
வந்து பின் ஜனகரிடம் வந்ததாம்   ஜனகரின் மகள் ஜானகி அந்த வில்லை சிவபெருமான் போல்  வெகு எளிதாக  கையில் ஏந்திவிட்டாளாம்
பின் அந்த வில்லை ஏந்தி  உடைத்து சீதையை மணம் புரிந்தார் அந்த ஸ்ரீ ராமன் /

இந்தச்சம்பவத்தை  மனதில் கொண்டு  இங்கு  தாமிர   கலவையைக்கொண்டு  151
அடி உயரத்துடன் அஜ்கெய்ப் என்ற சிவன்  தனுர்தாரியாக  கம்பீமாக வானளாவி நிற்கிறார்
இந்தச் சிவன் காரணமாக சுல்தான்கஞ்சில்  எப்போதும் மக்கள் கூட்டம் திரளாக வருகிறது .பிரதோஷம் ,கார்த்திக் சோம்வார் போன்ற விஷேச நாட்களில் இந்தக்கோயிலைப்பார்க்க   மனம் பரவசமாகிறது.