Wednesday, November 6, 2013

கோகுலத்தில் கண்ணன்

கண்ணன் என்றவுடனேயே நமக்கு கோகுலமும்  பிருந்தாவனமும் ஞாபகத்திற்கு வந்துவிடும் .எனக்கு இங்கு பலதடவைகள் போகும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என் பாக்கியம் தான் ,கண்ணன் பிறந்த இடம் ஒன்று ,வளர்ந்த இடம் ஒன்று ,பிருந்தாவனத்தில் கண்ணனை ராதையுடன் காணலாம்  .
வடநாட்டில் ருக்மிணியைவிட ராதைக்குத்தான் அதிக செல்வாக்கு . தெருவில்
ரிக்க்ஷாகாரனும் வழிவிட மணி அடிப்பதில்லை  வாய் நிறைய ' ராதே கிருஷணா'
என்று தான்  சத்தமாக சொல்கிறான் . கோகுலத்தில் பலராமர் கோயில்
உள்ளது அங்குக்குழந்தைக்களுக்கு ஸ்பெஷல் கவனிப்பு . பல குழந்தைகளை
அங்கு அமர வைத்து பிரசாதம் கொடுத்து ஆசீர்வதிக்கிறார்கள்.
பலராமர் போல் பலத்துடன் வீர்யத்துடன் குழந்தைகள் வளருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையால் இதுபோல் செய்கின்றனர் .
கோகுலத்தில் கண்ணன் வெண்ணெய் திருடித்தின்ற இடங்களையும்  நாம்
பார்க்க முடிகிறது இங்கே பசுக்களுக்குப் ப்ஞ்சமில்லை  நாம் நிற்கும்போதே நம்மேல் உரசிய வண்ணம் போகிறது .ஆனால் முட்டுவதில்லை ,
நல்ல ருசியான பாலும்  லஸ்ஸியும் {மோரும்} எப்போதும் கிடைக்கிறது .
 
பிருந்தாவனத்தில் கூட்டம் அலை மோதுகிறது  பொறுமையாக கியூவில் நகர கண்ணன் அருகில் வந்தாலும் திருப்பதி  போல்  உடனேயே நகர்த்திவிடுகிறார்கள்.
ஒரு நிமிடம் தான் கண்ணனைப்பார்க்க அனுமதி . ஏன் என்றால் கண்ணன்
அழகில் பிரமித்து நிற்க திருஷ்டி விழுந்துவிடுமாம் .
 
இந்தக்கண்ணன் சாக்ஷாத் நாராயணனே ! இந்த நாராயணன்  கண்ணனாகப்பிறநத
அழகைப்பார்க்க சிவன் ஆசைப்பட்டார் .கண்ணனைப்பார்க்க ஆசையுடன் வருகிறார்.பரமேஸ்வரனின் உடை தான் தெரியுமே !
புலித்தோலுடன் நீண்ட தாடியுடன் ஒரு முனிவர் போல் வந்து நின்ற சிவனைப்
பார்த்த யசோதை ஒன்றும் புரியாமல் குழம்பிப்பிபோய் நிற்கிறாள்
"கண்ணா கண்ணா' என்று முனிவர் அழைக்கிறார் .யசோதைக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை  இவரைப்பார்த்து குழந்தை பயப்படுமோ என்று அஞ்சுகிறாள் அதே சமயம் முனிவருக்கும்  மரியாதை செலுத்த வேண்டும் .அதனால்  யசோதை அந்த முனிவரிடம்
"என் செல்லம் தூங்குகிறான்  அவனை அணைத்தபடி கொண்டு வருகிறேன் இரண்டு நிமிடங்கள்  தான் பார்க்க வேண்டும் .தூக்கம் கெடாமல் இருக்க வேண்டும் "
 ''அப்படியே செய்கிறேன் "என்று பரமேஸ்வரன் இரண்டுநிமிடங்கள் பார்த்து
மனம் பூரித்து மறைந்துவிடுகிறார்
யசோதைக்கும் வந்தது அந்தப்பரமேஸ்வரனே  என்று புரிந்தது அந்தச்சிவனுக்கே கண்ணனைப்பார்க்க இரண்டு நிமிடங்கள் தான் கிடைத்தது ஆகையால் தான்
பக்தர்களுக்கும் ஒருநிமிடம் தான் பார்க்க அனுமதி .
 
கண்ணனை இங்கே 'பாங்கே பிஹாரி 'என்று மக்கள் அழைக்கின்றனர்
கண்ணன் கை புல்லாங்குழலை ராதையாகவே கருதுகிறார்கள்.
 
தில்லியிலிருந்து சுமார் 147 கிமீ தூரத்தில் இந்த விரஜபூமி இருக்கிறது
எங்கும் ஜே ஜே என்ற கூட்டம்  கண்ணன் ராதை அழகில் நாமும் நம்மை மறந்துவிடுகிறோம் 

சிவன் வில் பெற்ற இடம்

மஹாபாரதத்தில் கர்ணனுக்கு துரியோதனன் நண்பனாகி  அவனுக்கு பரிசாக அங்க
தேசத்தை அளித்தான் .இந்த அங்க  தேசத்திற்கு சம்பா என்ற இடத்தைத்தலைநகராக
அமைத்தான் கர்ணன் ...வட இந்தியாவில் சுல்தான்கஞ்ச் என்ற இடம்  ஒன்று உண்டு.அதன்  அருகே  இந்தத் தலைநகரைக் காணலாம்

இந்தச்சம்பா  என்ற இடத்தில் தான் கர்ணன் கட்டிய கோட்டையை."கர்ணாகர்"
என்ற பெயரில் இன்றும் நாம் காணலாம்.     தற்போது   .இந்தக்கோட்டை மிகவும்
சிதிலமடைந்துள்ளது .
பாகல்பூர் என்ற ஜில்லாவில் தான்  சுல்தான்கஞ்ச் என்ற டவுன் உள்ளது.
.இங்குதான் மிகவும் புகழ்ப்பெற்ற  "அஜ்கெய்பிநாத் மஹாதேவ் ஆலயம் " உள்ளது
.இந்த  மகாதேவருக்கு  கங்கை  நீராலேயே அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது .
இங்கு ஓடும் கங்கைக்கு  ஜாஹ்னவி என்ற பெயரும் உண்டு .இவள்
தெற்கிலிருந்து வடக்கு பக்கம் ஓடுவதால்  இவள் உத்தரவாஹினி ஆகிறாள்.
இங்கு ஓடும் கங்கைக்கு  ஜாஹ்னவிஎன்ற பெயரும் உண்டு .

 ஜாஹ்னு என்ற முனிவர்  ஒரு குன்றின் அருகில் தன் ஆஸ்ரமம்  அமைத்து தன்
சிஷ்யர்களுக்கு வேதம் ஓத பயிற்சி  அளித்து வந்தார் .கங்கையின் பிரவாகத்தினால் அந்தப்பெரிய குன்று பலமுறை   அடிக்கப்பட்டு  அளவில் சிறிதாகியது
இந்தக்குன்றின் மேல்தான்  மகாதேவர் ஆலயம் கட்டப்பட்டது .

சரி....கங்கை எப்படி ஜாஹ்னவி என்ற பெயர் பெற்றாள்?.

ஒரு சமயம் ஜாஹ்னு முனிவர்  தன் தபஸில் தீவரமாக இறங்கி இருந்தார் .அப்போது
பகீரத முனிவர்  தன் முன்னோர்கள் பரமபதவி பெற  கங்கை நதியைச் சிவனது ஜடையிலிருந்து தருவிக்க சிவனை நோக்கி  கடும் தவமிருந்தார் .
சிவனும் மனமகிழ்ந்து கங்கையை ஜடாமுடிலியிலிருந்து பூமிக்கு இறக்கினார்
.அவ்வளவுதான்  ! கங்கை   கட்டுக்கடங்காமல் பூமியில் பாய்ந்தது
தவத்தில்  மூழ்கியிருந்த முனிவர் மேல் கங்கை பாய்ந்தது .எதிர்ப்பாராத
இந்த நிகழ்வால் சீற்றமுற்று கங்கையைத்தன்   சக்தியால்  அப்படியே விழுங்கிவிட்டார் .
பகீரத முனிவர் அங்கு வந்து   கங்கையை வரவழைத்த காரணத்தைக்கூறி
மன்னிப்பும் கேட்டுக்கொண்டார்.பின்னர் கங்கையைத்திருப்பி தரும்படி
வேண்டுகோள் விடுத்தார் .   ஜாஹ்னு முனிவரும்தன் தொடையைக்கீறி  கங்கையை வெளியே விடுத்தார் .ஜாஹ்னு முனிவரிடமிருந்து வந்ததால்  கங்கையும்  ஜாஹ்னவி என்ற பெயர்  பெற்றாள்.

இந்த இடத்தில் இருக்கும் குன்றின்  மேல் இருக்கும்  சிவன்  சுயம்புவாக வந்ததாம் ஆற்றின் நடுவில் இருக்கும் குன்றுக்குப்போக  முன்பு   படகை உபயோகித்து வந்தனர் .ஆனால்
 இப்போது  கரையிலிருந்து   குன்றுக்குச்செல்ல ஒரு பாலம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது .
குன்றின் மேல்  கோயிலைத்தவிர ஒரு மசூதியும் இருக்கிறது இந்த மசூதி இக்தியார் முகமது கில்ஜியில் கட்டப்பட்டது .

சிவனின் ஆலயம் வட  இந்திய பாணியில்  கட்டப்பட்டிருக்கிறது .அவர் "கெய்பிநாத் 'என்ற பெயரில் ஜடாமுடியுடன் காட்சி தந்து அருள் புரிகிறார்.   குன்றின் இருக்கும் குகையில் பல சித்திரங்களைக்காணநமக்கு அஜந்தா .எல்லோரா நினைவு வருகிறது .சுவர்களில் புத்த  சமய சித்திரங்கள்  ராமாயண காட்சிகள்    மகாவிஷ்ணு நரசிம்மர் போன்றவைகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன .

சில இடங்களில் வெறும் கற்தூண்கள் மட்டும் நிற்கின்றன. அங்கு கோயில்
இருந்து பின்னால் அழிந்துபோயிருக்கலாம் .ராமாயணத்தில்  ஜனகரிடம் ஒரு வில் இருந்ததும்   .ஜனகரின் மகள் சீதையின்சுயம்வரம் போது அந்தவில்லை   அனாயாசமாக தூக்கி நிறுத்தி
 உடைத்ததும்  நம் எல்லோருக்கும் தெரியும் அந்த வில்லை வட இந்தியாவில்
"அஜ்கெய்ப் தனுஷ் 'என்கிறார்கள். இந்த வில்லை  இந்தக்குன்றின் மேல்தான் சிவன் இருந்து பெற்றார்.இந்தக்குன்றில் ஜாஹ்னு  முனிவர் இருந்ததாலோ என்னவோ இதற்கு  ஜாஹ்னு கிரி என்று   பெயர் .விசுவகர்மா பிரத்யேகமாக  சிவனுக்கென்று தயாரித்த வில் தான் இது

 இந்த வில் வந்த  காரணம் என்ன?

 நாரதர் தன் கலகத்தினால் இந்திரனைத்தூண்டி விட்டார் .. அதுதான் சிவன்
பராக்கிரமசாலியா அல்லது விஷ்ணுவா?இருவரிலும் யார் பெரியவர் .....
ஹரியா  அல்லது ஹரனா?இதற்கென்று ஒரு போட்டியும் நடத்த விரும்பிய நாரதரின்
எண்ணத்தைப்புரிந்து கொண்டார் ஈசன் .இதற்கென்று ஒரு வில் தயாராயிற்று .வில்லைச்செய்தவர்  தேவசிற்பி விஸ்வகர்மா .அதன் பளு சொல்லமுடியாது.   பல சக்கரங்கள் கொண்ட வண்டியில் தான் அதை ஏற்றி அழைத்துவரமுடியும் .
அந்த வண்டியைத்தள்ள  நூற்றுக்கணக்கானவர் வேண்டும்.   அத்தனை கனம்
..இந்தக்கனத்தைத் தள்ள ஒன்றேகால நாழிகை ஆகுமாம் .நடு நடுவே ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டால் தான் இது முடியும் .ஆனால் பரமேஸ்வரனோ தானே அதை எளிதாகக் தூக்கி நிறுத்திக்கொண்டார்.

போட்டி ஆரம்பமாயிற்று  . ஆனால் விஷ்ணுவிடம் அது போல் வில் இல்லாததால்
அதேபோல் ஒரு வில்லை விசுவகர்மா மகாவிஷ்னுவிற்கும் செய்து கொடுத்தார்  போர் தொடங்கியது .ஆனால்  இருவரும் சளைக்காமல்

 போர்   தொடர  தேவர்கள் போரை நிறுத்துமாறு வேண்டினர் ,மகாவிஷ்ணு பின்னர் அந்த வில்லை ரிசிகா முனிவரிடம் கொடுத்தார் .அவர் பிற்காலத்தில் அதை ஜமதக்னி
முனிவரிடம் கொடுக்க கடைசியில் அது பரசுராமரிடம் வந்தது .
சிவனோ தன் வில்லை  மிதிலை தேச மன்னரிடம் கொடுத்தார் , அது ஏழு தலைமுறையாக
வந்து பின் ஜனகரிடம் வந்ததாம்   ஜனகரின் மகள் ஜானகி அந்த வில்லை சிவபெருமான் போல்  வெகு எளிதாக  கையில் ஏந்திவிட்டாளாம்
பின் அந்த வில்லை ஏந்தி  உடைத்து சீதையை மணம் புரிந்தார் அந்த ஸ்ரீ ராமன் /

இந்தச்சம்பவத்தை  மனதில் கொண்டு  இங்கு  தாமிர   கலவையைக்கொண்டு  151
அடி உயரத்துடன் அஜ்கெய்ப் என்ற சிவன்  தனுர்தாரியாக  கம்பீமாக வானளாவி நிற்கிறார்
இந்தச் சிவன் காரணமாக சுல்தான்கஞ்சில்  எப்போதும் மக்கள் கூட்டம் திரளாக வருகிறது .பிரதோஷம் ,கார்த்திக் சோம்வார் போன்ற விஷேச நாட்களில் இந்தக்கோயிலைப்பார்க்க   மனம் பரவசமாகிறது.

மூன்று கேள்விகள்

அருள்மொழித்தேவர் தன் தந்தை இங்கும் அங்கும் நடந்தபடி  மிகவும் வருத்த
நிலையில் இருப்பதைப் பார்த்தார் தன் தந்தையிடம்சென்று  "தந்தையே ஏன் இன்று மிகக்கலக்கமாக  இருக்கிறீர்கள் .என்னிடம் சொல்லுங்கள் . நான் என்னால் முடிந்ததை செய்கிறேன் 'என்றார்.

"அருள்மொழியே இன்று நம் மன்னர்  அனபாய சோழன்  புலவர்களின்
அறிவுக்கூர்மையைச் சோதிக்க மூன்று கேள்விகளை என்னிடம் கேட்டார் . அந்த மூன்று கேள்விகளுக்கும் என்ன விடை சொல்வது
என்று குழம்பி வீடு வந்துவிட்டேன் '

"தந்தையே  அந்த மூன்று கேள்விகள் என்ன ? '

சிறிது நேரம் மௌனம் சாதித்துவிட்டு  தன் மகனைப்பார்த்தார் .
"கேள் மகனே ,
அந்தக்கேள்விகளைச் சொல்கின்றேன்   "உலகைவிட பெரியது  எது ?

மலையினும் பெரியது எது?

கடலினும் பெரியது எது ?"

"தந்தையே  இதற்கு பதில் திருக்குறளில்  கிடைக்கும்.கவலையை விடுங்கள்.


காலத்தினாற் செய்த  நன்றி  சிறிதெனினும்
ஞாலத்தில்  மாணப்பெரிது"

தக்க தருணத்தில் ,மிகவும் தேவைப்படும் நேரத்தில் செய்யும் உதவி
சிறிதானாலும் அது   உலகத்தை விட பெரிதாக மதிக்கப்படும் ,.


"பயன் தூக்கார் செய்த   உதவி நயன் தூக்கின்
நன்மை  கடலிற் பெரிது '

பிறருடைய பதில் உதவியை எதிர்ப்பாராமல்  மனமார  உதவி செய்வதே கடலைவிட
உயர்ந்த  செயலாகும்.

நிலையில் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம்
மலையினும் மாணப்பெரிது'

தன்  நிலையிலிருந்து எந்தக்காலத்திலும் மாறாமல் அடங்கி ஒழுகுவோருடைய
உயர்வு மலையின் உயர்வைவிட மிகப்பெரிது "

இதைக்கேட்ட பெருங்கவி  உடனே ஓடிவந்து மகனை அணைத்து  வியந்தார் .மறுநாள்
மன்னரிடம் சென்று  விடைகளையும் சொன்னார்  .மன்னர் அவரைப்புகழ்ந்தவுடனே அவர் " மன்னரே  இந்தப்புகழுக்கு நான் பாத்திரமானவன் அல்ல .இந்த விடைகளை என் மகன்  அருள்மொழித்தேவன்  அளித்தான்  அவனுக்கே இந்தப்புகழ்  சேரும் "

"அப்படியா  நான் அவனைப்பார்க்க வேண்டுமே ."

"சரி மன்னா அவனை அவைக்கு அழைத்து வருகிறேன் '

அருள்மொழித்தேவனும் அரச சபைக்கு வந்தான் .மன்னன் அவன் அறிவைப்பாராட்டியபடி அவனை  அணைத்துக்கொண்டான் .

"அருள்மொழித்தேவா  இன்றைய தினத்திலிருந்து  நீயே முதலமைச்சர் .உனக்கு
"உத்தமசோழபல்லவராயன் "என பட்டம் சூட்டுகிறேன் ''

இத்தனைப்பெரிய பதவி வந்தும்  அருள்மொழித்தேவன்  மிகவும் வினயத்துடன்
பணிவாக இன்பம் துன்பம் எல்லாமே சம நோக்குடன் பார்த்தது தந்தைக்கு மிகப்பெருமை .ஏதோ ஒரு ஆன்மீக சக்த்தியால் பிறந்த  குழந்தை தான் இவன் ,...என்று மனமகிழ்ந்தார் .

அவையில்  அருள்மொழித்தேவர் பல சிவனடியார்களின் கதைகளை எடுத்துரைத்தார்.

மன்னனும் மகழ்ந்து  பல சிவனடியார்களைப்பற்றி  கவிதை உருவில்  காவியமாகப்படைத்து

அருள வேண்டும் "  என்றார்

அவரது வேண்டுகோளை அப்படியே ஏற்று  மன்னரிடமிருந்து விடைப்பெற்றார்,பின்
தன் தந்தையிடம் தான் சிதம்பரம் செல்ல அனுமதி  பெற்று   ஆடும் சபேசன்  அம்பலவாணன்
சந்நிதிக்குச்சென்றார்.கைக்கூப்பி வணங்கினார்

"பரமேஸ்வரா  திருமுறைக்கண்ட அடியார் வரலாற்றை அழகான தமிழில் எழுத நீதான்
அருள வேண்டும் அதன் முதல் அடியையும் நீதான் எடுத்துக்கொடுக்க வேண்டும்  என்று மனமுருக வேண்டினார் .அப்போது ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது .

வானத்திலிருந்து  ஒரு அசரீர் வாக்கு கிளம்பியது

"இந்த உலகினர்  பாராட்டும் வெற்றிநூலாய் அமையப்போகிறது உன் நாவிலிருந்து
புறப்படும் இக்கவிதை பெட்டகம் .அதற்கு "உலகெலாம் "என்று முதலடி தொடங்குவாய் .இந்த உலகெல்லாம் புகழ்ந்து பாடும் புலவனாக நீ மிளிர்வாய்"


முதல் பாடல் இவரிடமிருந்து உதித்தது ..அருள்மொழித்தேவர்  சேக்கிழார் ஆனார் .

அவர் பாடிய முதல் பாடல்

"உலகெலாம் உணர்ந்து ஓதற்கு  அரியவன்
நிலவுலாவிய நீர்மலி வேணியன்
அலகில் சோதியன் அம்பலத்தாடுவான் ,
மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவோம் "

அநபாயச்சோழன் வேண்டுகோளின் படி திருத்தொண்டர் புராணம் என்ற
பெரியபுராணத்தை 4283  செய்யுள்களால் பாடி முடித்தார்.
சோழமன்னன் இதைக்கேட்டு மிகவும் மனமகிழ்ந்து   அவரை அழைத்துக்கொண்டு
ஊர்வலம் வந்தான் .யானையின் மேல் ஊர்வலம் ....
மன்னன் அவர் பின்னால் அமர்ந்து அவருக்கு கவரி வீசி மகிழ்ந்தான் .அவரைத்
தெய்வபுலவராக வழிபட்டான் .
இந்தச்சேக்கிழாருக்கு   குன்றத்தூரில்  ஒரு ஆலயம் இருக்கிறது சென்னைக்கு
அருகே இருக்கும்  குன்றத்தூரில் தான் சேக்கிழார்
அவதரித்தார் .கல்வி அறிவு பெற  இங்கு வந்து பிரார்த்திக்கின்றனர்
இங்கு வந்து திருத்தொண்டர் புராணமும் படிக்கின்றனர். இதைப்படிக்க  ஆன்மா
சுத்தமாகி ஆணவம்  மறைகிறது .

பெரியபுராணத்தை அருள்நூல் என்றார் திரு கிருபானந்தவாரியார் சுவாமிகள்.இவரது ஆலயத்தில் வைகாசி மாதம் பூச நட்சத்திரத்தில் விசேஷ பூஜையும்
ஊர்வலமும் பல சிவனடியார்களின்

சொற்பொழிவுகளும் நிகழ்கின்றன.திருமுறையும் ஓதப்படுகின்றன ..

வீணைக்கு ஒரு பூட்டு

அழகான வீணை . அதன் தந்திகள் ஒவ்வொன்றும் பேசும் . மகிழ்ச்சியா? ஆனந்தமாக ஒரு ஆனந்தபைரவியை அந்தத்தந்தியில் மீட்ட  கீழிருந்து மேல் வரை சென்று இதயத்தைத் தொடும்  வீரமா ? தந்தி மேல்  மோஹனம்  காந்தாரம் வரைச்சென்று வீரத்தை அள்ளி வழங்கும் .சோகமா ? வந்துவிடும் சுபபந்துவராளி , வராளி ஹிந்தோளம் போன்ற  ராகங்கள்..    முன்பெல்லாம்  யாராவது தேசத்தலைவர் மறைந்தால்  சட்டென்று கண்டுப்பிடிப்பது இந்த  ராகங்களில் தான் .  டிவி  முதன் முதலாக ஆரம்பித்த நேரம்   முக்கால்வாசி பேர் ரேடியோவையே பொழுது போக்காக கொண்டிருந்தனர் . அழகாக சினிமா பாடல்கள் பாட திடீரென்று அது நின்று போய் ஒரு  சோக ஒலி  வயலின்  மூலமாகவோ  வீணை சிதார் மூலமாகவோ திடீரென்று எழும்  "ஐயோ  ஏதோ ஒரு தலைவர்  காலமாகிவிட்டார் போலிருக்கு  " என்று எல்லோரும் உன்னிப்பாக சோகத்துடன் செய்தி கேட்க தொடங்குவார்கள் .  சரி இந்த வீணைக்கு இப்போது வருவோம்  

நான் சொல்ல வந்த வீணை  "டெலிகிராம்" . 1844 வருடம் திரு சாம்வேல் மார்ஸ் மூலம் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டு உலக முழுதும் தன் தந்தியால்  நவரச பாவங்களை வழங்கி  பலரையும் உய்வித்த அந்த வீணை.    தற்போது அதற்கு ஒரு பெரிய பூட்டு போடப்பட்டு  தந்தியும்    அறுந்து நிற்கிறது ,      முதல் தந்தி   மே 24 வாஷிங்டன்னிலிருந்து  பல்டிமோருக்கு அனுப்பப்பட்டது   இந்தக்கண்டுப்பிடிப்பு ஒரு வரப்பிரசாதம் தான்  
.
 இதோ வருகிறார்  எங்கள் தெருவுக்கு வரும்  தந்திக்காரர்   அவரது உடையே தனி அழகுதான், காக்கி கலரில் பேன்ட்டும், ஷர்ட்டும் சட்டைப்பையின் மேல் புறம் ஒரு வில்லையும்,  பார்க்கவே பொது ஜன தோழன் என்பது நிதரிசனமாக தெரியும்   சைக்களை மிதித்தபடி  நேரம் ,காலம்  பார்க்காமல்  வருகிறார் . காலை ,மதியம்  அல்லது முன்னிரவு சுமார் பத்துவரை   அவரைப்பார்க்க   மனம் பக்  பக்கு என்றாலும்   காலை நேரம்    அவர் தரும் தந்தியை வாங்கும் தைரியம் இருக்கும் .  ஆனால் இதுவே தூங்கும் போது நடு நிசியில்  அவர் வரும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டால் !   எங்கும் அமைதி .  இருள்   முன் வாசல் கேட்டை அவர் தட்ட வேண்டும் அது பாதுக்காப்பிற்காக பூட்டுப்போடப்பட்டிருக்கும். பாவம் அவரும் "சார் சார் என்றோ ஐயா என்றோ  வாசலை வேகமாக தட்டுவார் .     தூரத்திலிருந்து ஒரு கருப்பு   நாய் தன் பட்டன் போன்ற கண்களை உருட்டி இவரைக்குறி வைக்கும் .அந்த நாய் வருவதற்குள்  இங்கு கதவு திறக்கபடவேண்டும்    "சுப்பு என்ன இப்படி தூங்கற  ! வாசல்ல யாரோ கா மணியாய் உடைக்கிறா?தந்தியோ என்னவோ " சொல்லும்போதே அந்த அம்மாவுக்கு வயிறெல்லாம பிசையறது "வரேம்மா "என்றபடி சுப்பு  வந்து கதவைத் திறக்கிறார் . தந்திக்காரர் தந்தியை நீட்டுகிறார். மனம் பதைபதைக்க கை நடுக்கத்துடன்  அதை வாங்குகிறார் .தந்திக்காரரும்  அதைப்பிரிக்கும்  வரை அங்கேயே நிற்கிறார் , ராஜி டைட்   டெலிவரி  " என்ற வரிகள்  இருக்க  நாலு பக்கமும்   கரிய வரிகள் வரையப்பட்டுள்ளன   இந்தச்சந்தர்ப்பத்தைப்பார்த்தால்   நாதநாமக்கிரியா  ராகம் விணைத்தந்தியில் மீட்ட அது அப்படியே சோகத்தைக்கவ்விக்கொண்டு  அந்த வீட்டினுள் நுழைந்து அக்கம்பக்கத்திலும் பரவுவதைப்போல்  தோன்றும்  இந்த உணர்வு இந்தக்கால  ஈமெலில் கிடைக்குமா ?    
   அதே தந்திக்காரர் மறு நாள்  காலை அதே  தெருவில் நுழைகிறார் . மனம் மகிழ்ச்சியுடன்   "என்ன முரளி சௌக்கியமா? என்று கேட்டபடி  கதவைத்திறக்கிறார்.  முரளி வருகிறார் , " என்ன தந்தியா " மனதில் கொஞ்சம் கலக்கம் இருக்க கேட்கிறார்  ஆனால் தந்தியில் சிவப்பு கோடு நாலு பக்கம் இருக்க   "அப்பாடி" என்றபடி ஒரு மூச்சு   ".  வெட்டிங் பிக்ஸ்ட் ,  லெட்டர் பாலோஸ்    சன்  ஹரி "   இப்போது தந்தி கொடுத்த ஒலி கல்யாணி ராகம்  அந்தத்தந்தியை வாங்கிக்கொண்ட உடனேயே  மகிழ்ச்சியின் உச்சிக்குப்போய் மேல் காந்தாரத்தைத் தொட்டு உள்ளத்தைச்சிலிர்க்க செய்கிறது     "ஸீவீட் எடுத்துக்கோங்கோ " என்றபடி உள்ளே போகிறார் .  இந்த உணர்ச்சி    கணிணி மூலம் அனுப்பும் மடலுக்கு  ஏன் வருவதில்லை . ஒரு இடத்தில் உனர்ச்சியில்லாத இயந்திரம் வேலை செய்கிறது இன்னொரு இடத்தில் உணர்வுகளுடன் கூடிய மனிதன் நேரில் பங்கு பெறுகிறான்  இதே போல் பயம் .பீபத்ஸம்   வாத்ஸல்யம்  வீரம் ஹாஸ்யம்  என்று பல ரசங்கள்  இந்தத் தந்தி மூலம்   நான்   அனுபவித்திருக்கேன்  ஒரு தீபாவளியன்று காலை என் பாட்டி இறந்ததைத் தாங்கி வந்த தந்தி இன்றும் என் மனதில் மங்காது இடம் பெற்றிருக்கிறது 
இந்தத் தந்தியே பல நேரத்தில் பலருக்கு உதவி  புரியும்  மூன்று நாட்கள் ஜாலியாக ஊட்டி போக ஆசை ஆனால் பாழாய்ப்போன ஆபீஸில் ஒரு லீவு கூட தரமாட்டேங்கறாளே "என்று அங்கலாய்க்கும் அம்பிக்கு  "மதர் சீரியஸ் ' என்ற தந்தி வந்து அவனுக்கு இந்த வாய்ப்பைக்கொடுக்கும் . சில சமயம்  தாத்தா இறந்துபோவார்   ஆனால் சில ஆபீஸர் இதைபுரிந்துக்கொண்டு " ஏன் ரகு போனவருடமும் உன் தாத்தா காலமானாரே" என்று கேட்டபடியே லீவைத்தருவார் .சில பெற்றோர்களே இந்த வழியைச்சொல்லிக்கொடுப்பார்கள் , "டேய் ரகு இந்தத்தடவை பெண்பார்க்க கண்டிப்பாய் வந்துடு .  கல்யாணம் பிக்ஸ்  செய்யணும்   
"அம்மா என் பாஸ் லீவே தரமாட்டாரே "    "   அதற்கென்ன  பாட்டி உடல் நிலை மோசம்  உடனே வா " என்ற தந்தி அனுப்பறேன்  " வடநாட்டில் ஆங்கிலத்தில்  தந்தி அனுப்ப சிலர் மிகவும் திணறுவார்கள்  அந்தத்தந்தியைப்படித்து சில விபரீதங்களும் ஏற்பட்டதுண்டு   ஒரு சர்தார் தன் அப்பா லண்டன் போனதைச்சொல்ல  தன் தாய்க்கு  தந்தி அனுப்பித்தான்     "டேடி  கான்   யெஸ்டெர்டெ  ஹீ ஈஸ் இன் த வெல்  daddy gone yesterday  He is in the well "     தன் அப்பா லண்டன் போய்விட்டாரென்றும் அவர் நலம்    என்றும் அடிக்க நினைத்து இது போல் தகவல் அனுப்ப  அவனது தாய் அலறியடித்துக்கொண்டு உடனே கிளம்பி வர  ..........ஒரே அமர்க்களம் தான் போங்கள் . 
இதே போல் ஒரு மாணவன்  தான்  காலேஜில் சேர்ந்ததை  " அட்மிடெட்  இன் மெடிகல் ஆஸ்பிடல் . மெடிசன்  கிவன்  "  என்று தன் விவசாயி அப்பாவுக்கு  தந்தி அனுப்பிக்க  அவரும் தன் நண்பர்கள் மூலம் விஷயத்தைத் தவறாக புரிந்துகொண்டு   தன் மகன் மோசமான நிலையில் ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆகிவிட்டான் என மனம் பதைபதைக்க  தில்லி வந்தார் .  பார்த்தால் அவரது மகன் மெடிகல் சீட் கிடைத்த  குஷியில்  பார்ட்டி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தான்   இது எப்படி இருக்கு ? கோயம்பத்தூரில் திரு ரத்ன சபாபதி கடந்த பல வருடங்களாக இரவு பகல் பாராமல் இந்த வேலையைச்செய்து வந்தார் .அவர் ஆபீஸில் ஒரே நேரத்தில் அழுகையும் இருக்குமாம் சிரிப்பும் இருக்குமாம்  ஆங்கிலத்தில் பண்டில் ஆப் எமோஷன்ஸ் என்று சொல்வார்கள் . இதை உணர்ச்சிகளின் பிழம்புகள் என்று  சொல்லலாமா ?அவரது ஜோல்னாவில்  கொடுக்கவேண்டிய பல நிரம்பி இருக்கும் அதில் வாழ்த்துகள் . சோக செய்திகள் என்று பல கலந்து இருக்கும்  ஆனால் வருடங்கள் செல்ல கணினி வந்தப்பின் இது  அதிக அளவு குறைந்து ஜோல்னா பைக்கு அவசியமே இல்லாது ஆகிவிட்டது என்று மிகவும் வருத்தப்பட்டுக்கொண்டார்  தவிர  மிகச்சிலவு இல்லாமல்   மிக நம்பிக்கையுடன் அவசர செய்தியை அனுப்பும் சமாசாரமாகத்தான் இது இருந்தது என்பது உண்மை 
தந்தியில் டபிள் எக்ஸ் டெலிகிராம்  மரண செய்தியைக்கொண்டிருக்கும் அதற்கு எப்போதுமே முதன்மை இடம் அதற்கு க்யூ நிற்க வேண்டாம்  கடந்த 27 ஆண்டுகளாக சென்னையில் இந்த லைனில் வேலைச்செய்து வரும் திரு அண்ணாதுரை தினமும் சுமார் 15 கிமீ சைக்கிளை மிதித்து  100 தந்தி வரை கொடுத்துமுடிப்பார் .இவருக்கு சூராவளி . அடைமழை  கடும் வெயில்  எல்லாம் பழக்கப்பட்டு போய்விட்டன .இரவில் நாய் துரத்துவது தான் கொஞ்சம் சங்கடமான விஷயம் என்கிறார் இவர் . வேலை கடுமையாக இருந்தாலும் 'ஜாப் ஸாடிஸ்பேக்‌ஷன் எனக்கு மிகவும் கிடைத்தது மனம் நிறைந்திருந்தது "  என்றார் .

இந்திரங்களுடன் சேர்ந்து மனிதனே இயந்திரமாகி உணர்ச்சிகளில்லாத ரோபோவாகி வருகிறான் அண்ணன் தம்பி  பாசம் அக்கா தங்கை பாசம் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பெற்ற தாய் தந்தையரிடமும் இயந்திரகதியில்  பேசி  தான் பேசாத நிலைக்கு 'நோ டைம்'  என்று காரணமும்  காட்டி ,         அட கடவுளே   நாம் எங்கே போய்க்கொண்டிருக்கிறோம்     என நினைக்கத்தோன்றுகிறது    முதியோர் இல்லம்பெருகாமல் என்ன செய்யும் ?

உண்மை வெல்லும்

அன்பு குழந்தைகளே சில சமயம்  நாம்  அனாவசியமாக புகழாரம்  சிலருக்குச் சூட்டுகிறோம்,அவர் அதற்கு தகுதியாக இருந்திருக்க  மாட்டார் எனினும்  அவர் செல்வாக்கைப் பார்த்து 
அவரது அன்பினால் நமக்கு எதாவது ஆதாயம் கிடைக்கும் என்று சுயநல எண்ணத்தினால்  அவரை பொய்யாக  உயர்த்தி பேசுகிறோம்.சில சமயம் நமது பெரியவர்கள் தாய்  தந்தை 
தவறு செய்தாலும் அதை மரியாதையுடன்   பக்குவமாக பணிவான குரலில் எடுத்து  சொல்ல வேண்டும் ,உண்மை  எப்போதும் வெல்லும் ,மன திடம் , தைரியம்   இருந்தால் எப்போதுமே நாம் முன்னுக்கு வர  முடியும்  ,
இப்போது ஒரு கதை  பார்க்கலாம் 
 
ஒரு நாட்டை  ஒரு அரசர் மிகச் சிறப்பாக ஆண்டு வந்தார் ,அவர் தன் ஆட்சிஎல்லோருக்கும் பிடித்திருக்கிறதா ?தான் மேலும் நாட்டு நலனுக்கு எதாவது செய்ய வேண்டுமா? 
என்று தெரிந்துக்கொள்ள ஒரு சிறந்த அறிவுறை வழங்கும் மந்திரியைத் தேடினார் ,அதற்கு நாடு முழுவதும்  தண்டோரா போடச்சொன்னார் ."இதனால் நம் அரசர் சொல்வது என்னவென்றால்   ,,,டம்டம் டம் ,,,,,,,,நம் அரசருக்கு சிறந்த மந்திரி  தேவை ,,,டம்டம்டம் 
நாளை திங்கட்கிழமை  தேவைப்படுபவர் அரசரை வந்து சந்திக்கலாம்  டம்டம்டம் .....
என்று  பணிவாளர்கள் நாடு முழுவதும்  இதை அறிவித்தனர் ,
பலர் கூடினர்  ,அதில் ஒரு ஐந்து பேர்களைத்தேர்ந்தெடுத்தார்  அரசர்.
முதலில்  ஒருவனை அழைத்தார் ." அறிவாளியே,நான் எப்படி அரசை ஆள்கிறேன் என்று சொல் " 
முதல்  மனிதன்  சொன்னான் " மதிப்புக்குறிய அரசரே ,,நாடு உங்கள் தலைமையில் மிகவும் சுபீட்சமாக இருக்கிறது நாங்கள் எல்லோரும்  மிக மகிழ்ச்சியுடன்  இருக்கிறோம்"
இரண்டாவது  மனிதனிடமும் இதே கேள்வி கேட்கப்பட்டது ,
அவன் பதிலளித்தான் "அன்புக்குரிய அரசரே  தங்கள்  ஆட்சியில் நாங்கள் சுவர்க்கத்தில் இருப்பது போல் தான்  எல்லாமே அனுபவிக்கிறோம் நான் சொல்ல என்ன  இருக்கிறது?"
மூன்றாவது மனிதனோ  அரசரை மிகவும் புகழ்ந்து   தலை மேல் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடினான் . இவர்கள் எல்லோருக்கும் அரசன் வைரக்கற்களை அன்பளிப்பாகக்
கொடுத்து அனுப்பிவைத்தார் 
கடைசியில் ஒருவன் வந்தான்  அரசர் இதே கேள்வியை அவனிடமும் கேட்டார்     
அதற்கு அவன் " நீங்கள் நன்றாக ராஜ்யத்தை  ஆண்டாலும் இன்னும் மக்கள் நலனுக்க்காக பல செய்யவேண்டும் மரங்கள் நிறைய நடவேண்டும் இன்னும் வழிப்போக்கர்களுக்கு  சத்திரங்கள் பல கட்டவேண்டும் சுங்க வரியைக் குறைக்க வேண்டும்  "என்று  அவர் செய்யாத சில  பணிகளை பணிவாக எடுத்துறைத்தான் 
அரசருக்கு அவனது  தீரம் .உண்மைப்பேசுதல்  மிகவும்  பிடித்திருந்தது  அனாவசியமாக  புகழாரம் சூட்டாமல் 
 தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது மிகவும்  பிடித்தது ,அவனையே  தன் 
மந்திரியாக்கிக் கொண்டார் .
அனாவசியமாகப் பொய்ச் சொல்லிப்புகழ்ந்த  மற்றவர்கள்   தங்கள் வைரக்கற்களைப் பார்த்து  பெருமை அடைந்தனர் ஆனால் அது போலி என்று பிறகு  தெரியவந்தது ,தங்கள் முட்டாள்தனத்திற்கு  வருந்தினர்.
ஆகவே   உண்மைப்பேச பயப்படாதீர்கள் எப்போதும் உண்மையே பேசுங்கள்

அந்தக்கால கொலு

இந்தக்காலத்தில் எந்தத் திருநாளும் எசிரமமில்லாமல் மிகவும் எளிதாக  நடத்த முடிகிறது .எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா? எல்லாமே 'கான்ட்ரக்ட் பேஸிஸ் ' தான்  இதை நினைக்கும் போது எனக்கு என் காலம் ஞாபகம் வருகிறது ,வீட்டில் ஒரு வரலட்சுமி விரதமோ,  நவராத்திரி   கொலுவோ வருவதென்றால் ஒரு வாரம் முன்பிருந்தே அதன் வேலை தொடங்கி விடும் உதாரணமாக கொலு வருவதற்கு  முதலாவதாக வீட்டில் அட்டம் என்று ஒரு இடம் இருக்கும் .அதைப்பரண் என்றும் சொல்லுவார்கள்.அதன் மேல் ஒருவர் ஏற வேண்டும் . இது பெண்கள் விஷயம் என்று என் அப்பா அதில் பட்டுக்கொள்ள மாட்டார். கையில் பேபருடன் சும்மாவாவது இருப்பாரே தவிர ஹூம்   இந்தப்பக்கம் மூச்சுவிடமாட்டார் .பாவம் என் அம்மா எங்கள் உதவிகளுடன் இதை ஆரம்பிப்பாள்.மேலே இருக்கும் அட்டத்தில் ஏற ஒரு ஸ்டூல் வரும் .அதில் என் அம்மா ஏறிக்கொள்வாள் . ஆனால்  அட்டம் உயரத்தில் இருப்பதால் அம்மாவுக்கு மேலே கால் வைக்க முடியாத நிலை ,.நாங்கள் கீழே இருப்போம் "அம்மா இறங்குங்கள் ஸ்டூல் மேல் ஒரு வென்னீர் தவலையைக் கவிழ்த்து போடுகிறேன் .அதன் மேல் ஏறினால் தான் எட்டும் "என்று  ஒரு பெரிய       பித்தளைத் தவலையைக்கவிழ்த்து போடுவோம் ..அந்த ஸ்டூலை என் அக்கா பிடித்துக்கொள்ள நான்  தவலையைப் பிடித்துக்கொள்ள  என் அம்மா மேலே ஏறிவிடுவாள் .இதற்கு இந்தக்கால சல்வார் கமீஸ் உடை மிகவும் சௌகரியமாக இருந்திருக்கும் ஆனால் அம்மா மடிசார் மாமியாச்சே ! மேலே ஏறியாகிவிட்டது . எங்கும் ஒரே தூசி .ஒரே இருட்டு வேறு.ஒரு பக்கம் கரப்பான் புழுக்கை நாற்றம் .இன்னொரு பக்கம்பெரிய பல்லிகள் இங்கும் அங்கும் ஓடி ஒளிந்துக்கொள்ளும் இதை எல்லாவற்றையும் விட தூக்கி அடிக்கும் விஷயம் என்னவென்றால் எலிக்கு அந்த இடம் தான்  மெடர்னிடி ஹாஸ்பிடல். வருடத்திற்கு மூன்று முறை வந்துவிடும் போலிருக்கிறது. 
இப்போது கொலு பொம்மைகள் இருக்கும் பெட்டிக்கு அருகில் வந்தாயிற்று. அந்தப்பெட்டி தில்லியில் பெயர் போன ரஜாய் பெட்டி..ரொம்ப பெரிசு ,அதைத்திறக்க என் அம்மா முயலுவார். ஒரு வருடம் திறக்காமல் இருந்ததால் ரொம்ப ஸ்டரைக் செய்யும்..பின் 'ஙொய்'  என்ற சத்தத்துடன் திறந்து வாயைப்பிளக்கும் கீழ் காந்தாரம் போன்ற சுருதி . முதல் வருடம் பேபரில் சுருட்டி வைத்தபடி இருக்கும் பொம்மைகளை என் அம்மா ஒவ்வொன்றாக எடுப்பார்.பொம்மைகளும் "அப்பாடி ஒரு பத்து நாட்களுக்கு நமக்கு விடுதலை,   காற்று வாங்கியபடி ஹாய் ஆக அமரலாம் "என்று என் அம்மா கையில் அடைக்கலம் பெறும் . "பொம்மை பத்திரம்டி .என் பாட்டி கொடுத்த பொம்மை  இன்னிக்கி கூட சாயம் போலை "என்று பிறந்தாத்து புகழ்பாடியபடியே மிகப்பெருமையுடன் கீழே எங்களிடம் நீட்டுவார்.ரொம்ப ஜாக்கிரதையாக அதைப்பிடித்து இறக்குவோம் .என் கழுத்து மேலே பார்த்து   பார்த்து வலி பிடுங்கும் பாவம் அம்மா இதற்குள் பல தும்மல்கள் போட்டுவிடுவார்.எல்லா தூசியும் அவர் மூக்கில் ஏறும் .எல்லா பொம்மைகளும் கீழே வந்த விட்டு அம்மாவும் கீழே இறங்குவார் ." மெள்ள மெள்ள என்றபடி அவரை  நாங்கள் இறக்குவோம் .ஒரு சமயம் இந்த வேளையில்  நாங்கள் எதாவது கிளாஸ் போகும்படியாக இருந்து என் அப்பா மட்டும் வீட்டில் இருந்தால் நிலைமையே வேறு .       

"ஏன்னா இங்க சித்த வாங்கோ.எப்ப பாத்தாலும் பேபர்தானா.இந்த பொம்மைகள எடுக்க ஹெல்ப் செய்யப்டாதா? என்று முகத்தல் கொஞ்சம் கெஞ்சல் ,கொஞ்சம் பயம் ,கொஞ்சம் கோபம் என்று பல ரசங்கள் வெளியே தெரிய பரதநாட்டியம் ஆடுபவள் தோத்தாள்.தன் காரியத்தை  சாதித்துக்கொள்ள அன்று காலையிலிருந்தே  தன் கணவரை தாஜா செய்ய வேண்டும் அன்னிக்கி காலை அப்பாவுக்குப்பிடித்த காலை டிபன் ரெடியாகும் கூடவே வெங்காய தக்காளி சட்னி. இப்படி செய்தால் தன் காரியத்தைக் கொஞ்சம் சாதித்துக்கொள்ள முடியும்  ஆனால் ரவா உப்புமா மட்டும் செய்தால் காரியம் முடிந்தால் போல் தான் .அப்பாவுக்கு மூடு அவுட்டாகிவிடும் . ரொம்ப ஜாக்கிரதையாக பொம்மையை எடுத்துக்கொடுக்கும் காரியத்தை செய்து முடித்து பெரிய சாதனையாளர் போல் அப்பா வெற்றி நடை போடுவார்..கிரிக்கெட் மாட்ச்சில் சதம் போட்டு விட்ட திருப்தி போல் அவர் முகத்தில் பெருமை .

பின் பொம்மைகள் கீழே வர ஒவ்வொன்றாக துடைப்பது ,அலங்கரிப்பது போன்ற வேலை . பின்  வரும் படிகள்.  இந்தக்காலம் போல் ரெடிமேட் படிகள் இல்லை. பல தினுசு டின்கள்.டப்பாக்களால்  கட்டப்படும்.அப்பாடி இது ஒரு பெரிய வெலை. நாலு பெரிய அரிசி டின்கள் .எண்ணெய் டின்கள்.  பின் சில டப்பாக்கள்  என்று கிச்சனிலிருந்து பல வெளியே வந்து  எல்லாம் ஒரே அளவாக சேர்த்து படிகள் கட்டுவதற்குள் அப்பாடி நெட்டி  கழண்டு விடும்  .சில சமயம் சமமாக்க பல தடிமனான புத்தகங்கள் கைக்கொடுக்கும் .பின் அதன் மேல் வெள்ளை வேஷ்டி விரிக்கப்படும் . பின் என் அம்மா ஓரிண்டு பொம்மைகள் வைத்து சரியாக இருக்கா என்று பார்ப்பார்,
"ஆடாது அசங்காது வா கண்ணா .உன்  ஆடலில் ஈரேழு புவனமும் அசைந்து அசைந்தாடுதே 'என்ற பாடல் போல் மூன்று பொம்மைகள் அங்கு அமர்ந்து ஆட்டம் காணும்   " அம்மா அம்மா எல்லாம் ஆடி விழப்போகிறது .பிடிச்சுக்கோ  என்று அலற அம்மா பொறுமையாக "நாலன்ஜு  நியூஸ் பேபரை எடுத்துண்டு வாடி .அண்டைக்கொடுக்க எல்லாம் சரியா நிக்கும் " என்பாள் 
பின் ஆண் மரப்பாச்சி வேஷ்டி ஷர்ட்டுடன் அமர அதன் அருகில் பெண் மரப்பாச்சி புடவையுடன் அடக்கமாக நிற்பாள். பின் எல்லா அவதாரங்கள், மீனாட்சி கல்யாணம்,மார்க்கண்டேயர் அஷ்ட லட்சுமி அனந்த சயனம் என்று பல பொம்மைகள்.ஒவ்வொரு பொம்மையும் என் மனதில் பசுமையாக பதிந்திருக்கிறது    "ஆச்சு சுபமாக கொலு வைச்சு முடிஞ்சாச்சு " என்று முகம் மலர என் அப்பாவைப்பார்ப்பார் என் அம்மா .அவரும்' வெரி குட்' என்று ஒப்புக்காக சொல்லுவார்  எனினும் அதுவே அம்மாவுக்கு மிக திருப்தி .

கொலு ஒன்பது நாளும் ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் நாங்கள் படையெடுப்போம்.எங்கள் டிரெஸ்  ஐ கேட்கவா வேண்டும் ? தகதகவென சரிகையுடன் கூடிய பட்டுப்பாவாடை .பன்னிரண்டு வயதுக்கே ஒரு மேலாக்கு .காதில் அசைந்தாடும் குடை சிமிக்கி ,கல் வைத்த மாட்டலுடன், கழுத்தில் ஆலிலை கிருஷ்ணன்  டாலருடன் கூடிய சன்னமான ஒரு தங்கச்சங்கிலி,. ஐந்துக்கால் பின்னலில் தாழம்பு தைத்தபடி தலை அலங்காரம் அதனடுவே 'கொரினா' ' என்ற பளபளக்கும் சரிகை சிவப்பு, பச்சை ,மஞ்சள் கலரில் "ஷைன் ஆகி தலை ஒரு கிலோ பளு அதிகம் ஆனது.சில சமயம் நெற்றியில் சுட்டி ,இடுப்பில் ஒட்டியாணம் காலில் " ஜல்ஜல்'கொலுசு .ஆகமொத்தம் ஒரு  குட்டி ஜில்ஜில் ரமாமணி ......இத்தனையும் விரும்பி நான் அணிவேன் .                                                                                                                                                                                                                                                               பின் கையில் ஒரு பெரிய பிளஸ்டிக் ஒயரால் பின்னிய கூடை.அந்தக்காலத்தில் இந்தக்கூடை பின்னுவது வீட்டுக்கு வீடு பரவியது .ஒவ்வொருத்தர் ஒவ்வொரு டிசைன் போட்டு அசத்துவார்கள்.இந்தக்கூடை பல சுண்டல் பொட்டளங்களைத்தாங்கும்.அத்துடன் தேங்காய்களும் தான் . வீட்டிற்கு வந்தால் ஒரு பாத்திரம் முழுவதும் சுண்டல் கலெக்‌ஷன் ஆகிவிடும் .என்ன !  பல கடலைச்சுண்டல் அங்கு ஒன்று சேர்ந்து மசாலா சுண்டல் ஆகி விடும் .வீட்டு வாசலில்  கோலமும் அதைப்போடும் அழகும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கத்தோன்றும் நவராத்திரி படிகளின் கீழே மலைகளும் ,நதியும் மலை உச்சியில் கோவிந்தா கோயிலோ அல்லது முருகன் கோயிலோ கட்டப்பட்டு கொலுவின் அழகைக் கூட்டும் .கீழே இரண்டு குத்துவிளக்கு முத்துக்கோர்த்தால் போல் மிக அழகாக எரியும் .  
காலம் மாற மாற  பெரியவர்கள் இந்த உலகத்திலிருந்து விடைப்பெற்றுக்கொண்டார்கள்.சில பொம்மைகள் அன்பளிப்பாக தரப்பட்டன. சில, உறவினர்களால் பங்கு போட்டுக்கொள்ளப்பட்டன.அம்மாவின் ஞாபகமாக ஒரு சில பொம்மைகள் தவிர என்னிடம்  தற்போது வேறொன்றுமில்லை.சில பொம்மைகள் அமெரிக்காவில் ஷோகேஸில் அமர்ந்துள்ளன.அந்தக்கால வென்னீர்த்தவலை  பூச்செண்டுகளால் நிரப்பப்பெற்று வரவேற்பு அறையில்  அலங்காரப்பொருளாக ஆகியிருக்கிறது  இப்போது சுவாமி இருக்கும் அலமாரியில் ஒரு சில பொம்மைகள் தான் வைத்திருக்கிறேன் . என் மனதிலேயே பூசலைநாயனார் போல் 13 படிகளை அமைத்து அதில் சிறப்பாக கொலு வைத்து ஆனந்தப்படுகிறேன் .வய்தாக வயதாக  உள்ளமே கோயில்  உள்ளொளியே சக்தி என்ற பக்குவம் வர ஆரம்பித்து விடுகிறது 

மின்னி மீனாட்சி ஆனாள்

கொலுவே உன்னை வரவேற்கிறேன்.
கொலுசு சத்தம் என் வீட்டில் கேட்க
“மின்னி’ யாக இருந்த என்னவள் இன்று
மீனாட்சியாக மாறியிருக்கிறாள்.
தலைவிரிக்கோலம் மாறி இருக்க
தலையில் பின்னலுடன் பூச்சூடியிருக்கிறாள்.
கண்களை மறைக்கும் முடிகள் இன்று
கறுப்பு கிளிப்பில் நுழைந்தன.
வெறிச்சென்று இருக்கும் அவள் நெற்றி
வெம்பிப் போகும் என் மனம்
இன்று காண்கிறேன் மங்கல குங்குமம்
இனிக்கும் மனத்துடன் நிறைவு பெறுகிறேன்.
வந்தது ஜீன்ஸ், டீ ஷர்ட்டுக்கு  முடிவு .
வருடத்தில் ஒரு முறை புடவை ஏறியது.
மொட்டைக்கையும் வாச்சும் மறைய.
மொழமொழ கையில் வளைகள் குலுங்கின
பாத்ரூமில் மாட்டும் தாலி இன்று
பார்யாள் கழுத்தில் பளபளத்தது.
என் கனவுக்கன்னியை இன்று காண்கிறேன்
என் கனவை நினைவாக்கிய கொலுவை வாழ்த்துகிறேன்